Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Γραπτή ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για τα φαινόμενα διαφθοράς στον τομέα Υγείας στην ΕΕ


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 23/02/2018


Ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος κατέθεσε γραπτή ερώτηση στην ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα φαινόμενα διαφθοράς στον τομέα της Υγείας, τα οποία λαμβάνουν μεγάλες διαστάσεις στα Ευρωπαϊκά κράτη.
Ο ευρωβουλευτής επισήμανε στην ερώτησή του ότι στην ΕΕ δεν υπάρχει επαρκής χρηματοδότηση και εποπτεία σε ό,τι αφορά έρευνες, αλλά και παρεμβατικές πρωτοβουλίες κατά της διαφθοράς στην Υγεία. Ομοίως, υφίσταται έλλειμμα διαφάνειας στη διαχείριση των κονδυλίων στον τομέα της Υγείας. Παράλληλα, εντοπίζεται σοβαρό έλλειμμα στη δημιουργία ολοκληρωμένων και εξειδικευμένων βάσεων δεδομένων, που θεωρούνται απαραίτητες για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων διαφθοράς στον πολύπλοκο τομέα της Υγείας.
Ο Κώστας Χρυσόγονος καλεί την Επιτροπή να απαντήσει σχετικά με το αν προτίθεται να λάβει ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της διαφάνειας στη διαχείριση των κονδυλίων στον τομέα της Υγείας και να στηρίξει την εξειδικευμένη έρευνα κατά τις διαφθοράς με συγκεκριμένα προγράμματα, ειδικές δομές ή άλλους τρόπους.


Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Kostas Chrysogonos (GUE/NGL)
Θέμα: Διαφθορά στον τομέα της Υγείας

Έρευνες καταδεικνύουν ότι φαινόμενα διαφθοράς στον κρίσιμο τομέα της Υγείας, όπως δωροδοκίες στις υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης, απάτες, υπεξαιρέσεις και καταχρήσεις δημοσίου χρήματος στην προμήθεια φαρμάκων και ιατρικών συσκευών, διαπλοκή στην κατάρτιση συναφών δημοσίων συμβάσεων, λαμβάνουν μεγάλες διαστάσεις στην ΕΕ [1]. Είναι ενδεικτικό ότι ο τομέας της Υγείας στην Ελλάδα κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στις καταγγελίες για διαφθορά και κακοδιοίκηση [2]. Στην Ιταλία εκτιμάται ότι η διαφθορά στην Υγεία προκαλεί ετήσιες οικονομικές απώλειες ύψους 6 δισ. ευρώ [3]. Σημειώνεται ότι στην ΕΕ δεν υπάρχει επαρκής χρηματοδότηση και εποπτεία σε ό,τι αφορά έρευνες, αλλά και παρεμβατικές πρωτοβουλίες κατά της διαφθοράς στην Υγεία. Ομοίως, υφίσταται έλλειμμα διαφάνειας στη διαχείριση των κονδυλίων στον τομέα της Υγείας. Συγχρόνως, εντοπίζεται σοβαρό έλλειμμα στη δημιουργία ολοκληρωμένων και εξειδικευμένων βάσεων δεδομένων, που θεωρούνται απαραίτητες για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων διαφθοράς στον πολύπλοκο τομέα της Υγείας, αλλά και την ανάπτυξη αποτελεσματικών δράσεων για τη ριζική αντιμετώπισή της [4].

Ερωτάται η Επιτροπή:
Α. Πώς σχεδιάζει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα ανωτέρω φαινόμενα;
Β. Προτίθεται να στηρίξει την εξειδικευμένη έρευνα κατά τις διαφθοράς στην Υγεία με συγκεκριμένα προγράμματα, ειδικές δομές ή άλλους τρόπους;
Γ. Προτίθεται να λάβει ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της διαφάνειας στη διαχείριση των κονδυλίων στον τομέα της Υγείας;

________________________________________

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Η Ευρώπη πρέπει να πάρει μέτρα για την αποτροπή της τουρκικής επιθετικότητας


Η Τουρκία δημιουργεί νέα τετελεσμένα σε βάρος του κυπριακού Ελληνισμού.

Εντελώς παράνομα και αυθαίρετα το τουρκικό πολεμικό ναυτικό παρεμπόδισε τη διεξαγωγή ερευνών για φυσικό αέριο στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, μεταξύ Κύπρου και Λιβάνου. Αυτό ισοδυναμεί με de facto περικύκλωση της Κύπρου.

Πρέπει να αντιδράσουμε! Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να θέσουν το θέμα με ένταση στο αυριανό Συμβούλιο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρώπη πρέπει να πάρει μέτρα για την αποτροπή της τουρκικής επιθετικότητας. Το λιγότερο που χρειάζεται είναι μια άμεση απαγόρευση εξαγωγών οπλικών συστημάτων, από κάθε ευρωπαϊκή χώρα προς την Τουρκία, παράλληλα με την επιβολή οικονομικών κυρώσεων. Δεν είναι δυνατόν να ανεχόμαστε αυτή τη διεθνή πειρατεία και ταυτόχρονα να διοχετεύονται δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, σε οικονομική και αναπτυξιακή βοήθεια από την Ευρώπη προς την Τουρκία.

Ως εδώ. Αρκετά!  

Ομιλία του Κώστα Χρυσόγονου στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβούλιο για την παρακολούθηση της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου


Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε,

Αγαπητοί συνάδελφοι η σωστή εφαρμογή του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι βασικό στοιχείο για την βελτίωσή της. Σε αυτό το πλαίσιο η προσεκτική και αντικειμενική παρακολούθηση των Κρατών - Μελών και των δράσεων και παραλείψεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολύ μεγάλης σημασίας. Η εξασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής είναι πάρα πολύ σημαντικό, για τη σωστή και έγκαιρη μεταγραφή της ενωσιακής νομοθεσίας, γιατί διαφορετικά στερούνται οι επιχειρήσεις και οι πολίτες από τα οφέλη που απορρέουν.

Γι' αυτό η έκθεση για την παρακολούθηση της εφαρμογής του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα περιορίζεται μόνο σε μια μεμονωμένη παρουσίαση επισήμων στοιχείων, αντιθέτως δείχνει τις αδυναμίες της εφαρμογής του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αντίκτυπος αυτών των μειονεκτημάτων της ανεπαρκούς εφαρμογής θα διερευνηθούν επαρκώς και θα προταθούν ρεαλιστικές λύσεις.

Σε γενικές γραμμές η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την παρακολούθηση της εφαρμογής του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2016 φαίνεται να μην λαμβάνει υπόψη πλήρως αυτούς τους στόχους. Η ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2016 για την εφαρμογή του ενωσιακού Δικαίου αναφέρει ότι οι περισσότερες επί παραβάση διαδικασίες αφορούσαν τη Δικαιοσύνη και τους καταναλωτές, το περιβάλλον, τη φορολόγηση και την εσωτερική αγορά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλαβε 3783 καταγγελίες, που ανέφεραν ενδεχόμενη παραβίαση της ενωσιακής νομοθεσίας, με την Ιταλία, την Ισπανία και την Γαλλία να είναι τα Κράτη - Μέλη κατά των οποίων υπεβλήθησαν οι περισσότερες καταγγελίες. Πρέπει να τονίσουμε ότι ο αριθμός των καταγγελιών είναι στο υψηλότερο επίπεδο από το 2011. Το υψηλό επίπεδο επί παραβάση διαδικασιών το 2016 έφτασε σε μια περίοδο αιχμής 5 ετών και αυτό δημιουργεί μεγάλες ανησυχίες. Από την άλλη η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής φαίνεται να παραγνωρίζει ότι τα προγράμματα προσαρμογής που εφαρμόζουν τα Κράτη - Μέλη και που προωθούνται από τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν επηρεάσει σοβαρά τα θεμελιώδη δικαιώματα μεταξύ των οποίων την πρόσβαση στη στέγαση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την εκπαίδευση, τη δικαστική προστασία και τα εργασιακά δικαιώματα.

Επειδή όλοι οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύονται από τις Συνθήκες της Ένωσης και από τη Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης, τα μνημόνια κατανόησης μεταξύ Ευρωπαϊκών Οργάνων και κρατών-μελών πρέπει να θεωρούνται, κατά τη γνώμη μου, πράξεις δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. To γεγονός ότι τα καθήκοντα που εκχωρούνται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στη Επιτροπή στο πλαίσιο της Συνθήκης για τον Ευρωπαϊκού Μηχανισμό Σταθερότητας δε σημαίνει απαραίτητα ότι παρέχεται σε αυτά τα όργανα και η εξουσία να λαμβάνουν από μόνα τους κρίσιμες απόφασεις για τη δημοσιονομική πολιτική κρατών-μελών. Το γεγονός όμως ότι αυτό συμβαίνει στην πράξη φαίνεται ότι αντιβαίνει στις θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δραστηριότητες αυτών των οργάνων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύουν μόνο τον Eυρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και όχι τους θεσμούς της Ένωσης.

Ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο δε λαμβάνει υπόψη η έκθεση της Επιτροπής και πρέπει να τονιστεί, αποτελεί το ότι οι σημαντικότερες αποφάσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση για τους πολίτες και για τα κράτη-μέλη, όπως οι αποφάσεις για τους εθνικούς προϋπολογισμούς και για τις μεταρρυθμίσεις λαμβάνονται από τους Υπουργούς Οικονομικών στο Eurogroup, χωρίς τυπικούς κανόνες και χωρίς επαρκή διαφάνεια. Ωε εκ τούτου δεν υπάρχει αρκετή λογοδοσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στα άλλα θεσμικά όργανα.

Πέρα από αυτό όμως πρέπει να τονιστεί ότι οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα κράτη-μέλη οφείλουν να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην εφαρμογή των μέτρων που εγκρίθηκαν στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, ώστε να εξασφαλιστεί ότι συμμορφώνονται πλήρως με τις αρχές που κατοχυρώνει η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλα τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα κράτη-μέλη οφείλουν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στα εντεινόμενα φαινόμενα των μετανάστευτικών ροών και γενικότερα στα ανασφάλειας και αποσταθεροποίησης, υλοποιώντας αποτελεσματικά την ευρωπαϊκή ατζέντα για τη μετανάστευση, αλλά και τις συναφείς συμφωνίες εφαρμογής. 

Οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν να στηριχτούν, προκειμένου να τηρειται πάντοτε η υποχρέωσή τους να σέβονται το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο όταν παράγουν δευτερογενές δίκαιο, όσο και όταν παράγουν μη δεσμευτικό δίκαιο ("soft law"). Τούτο πρέπει να συμβαίνει και όταν τα ευρωπαϊκά όργανα λαμβάνουν πολιτικές αποφάσεις ή συνάπτουν συμφωνίες ή συνθήκες με φορείς εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης θα ενθαρρύνονται να τηρούν στο ακέραιο την υπόχρεώση τους, να επικουρούν τα κράτη-μέλη με κάθε διαθέσιμο μέσο στην προσπάθεια τους να ενσωματώσουν την ενωσιακή νομοθεσία σε όλους τους τομείς, δείχνοντας ειλικρινή συνεργασία και αλληλεγγύη στους πιο αδύναμους εταίρους.
Όπως είχε πει και ο Αριστοτέλης (πριν από 24 αιώνες), ο Νόμος οφείλει να υπηρετεί την κοινωνία και να μη μετατρέπεται σε τύραννο, κάνοντας την κοινωνία και τους πολίτες να υποφέρουν. Αντιθέτως, η εφαρμογή του νόμου οφείλει να οδηγεί τις κοινωνίες και τους πολίτες τους σε μια αειφόρο ευημερία.

Ευχαριστώ

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Η ποινική «ευθύνη» των υπουργών



Δημοσιευμένο άρθρο του Κώστα Χρυσόγονου στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ»


Η διαβίβαση από τις εισαγγελικές αρχές στη Βουλή της δικογραφίας Novartis, με καταθέσεις προστατευόμενων μαρτύρων περί δωροληψίας από δύο πρώην πρωθυπουργούς και οκτώ πρώην υπουργούς, ήταν μια ενέργεια τυπικά επιβεβλημένη σύμφωνα με το άρθρο 86 παρ. 2 του Συντάγματος. Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι αν στο πλαίσιο κάποιας ανάκρισης, προανάκρισης ή άλλης εξέτασης προκύψουν στοιχεία κατά πρώην ή νυν μελών της κυβέρνησης για αδικήματα που (φέρονται να) τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, τα στοιχεία εκείνα «διαβιβάζονται αμελλητί στη Βουλή από αυτόν που διενεργεί την ανάκριση, προανάκριση ή εξέταση». Και τούτο διότι η παρ. 1 του ίδιου άρθρου αναθέτει στη Βουλή την αποκλειστική αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά των παραπάνω για τέτοιας φύσης αδικήματα.

Κατ’ ουσία όμως η προθεσμία μέσα στην οποία η Βουλή μπορούσε να ασκήσει την παραπάνω αρμοδιότητά της έχει παρέλθει προ πολλού. Η παρ. 3 του άρθρου 86 επιτρέπει την άσκηση δίωξης μόνο «μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος». Στην προκειμένη περίπτωση, ακόμη και για όσα έγιναν κατά τη βουλευτική περίοδο Ιουνίου 2012- Δεκεμβρίου 2014, η προθεσμία άσκησης δίωξης εξέπνευσε με τη διάλυση της (επόμενης) Βουλής τον Αύγουστο του 2015, οπότε περατώθηκαν όχι απλά οι δύο πρώτες σύνοδοι αλλά συνολικά η (μετά την τέλεση του υποτιθέμενου αδικήματος) βουλευτική περίοδος. Για αδικήματα βουλευτικών περιόδων πριν από το 2012 η ίδια προθεσμία είχε εκπνεύσει βέβαια πολύ νωρίτερα.

Εάν, παρά ταύτα, η Βουλή αποφασίσει τελικά να ασκήσει δίωξη κατά ενός ή περισσότερων από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα (αφού προηγουμένως συσταθεί και υποβάλει πόρισμα η προβλεπόμενη στην παρ. 3 του άρθρου 86 ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης), θα συγκροτηθεί, σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 86, Ειδικό Δικαστήριο από δεκατρία μέλη του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας και Δικαστικό Συμβούλιο από πέντε μέλη των δικαστηρίων αυτών, ύστερα από κλήρωση. Η υπόθεση ωστόσο δεν θα φθάσει ποτέ στο ακροατήριο του Ειδικού Δικαστηρίου, αφού το Δικαστικό Συμβούλιο θα είναι υποχρεωμένο να διαπιστώσει το προφανές, δηλ. το απαράδεκτο της δίωξης λόγω παρόδου της αποκλειστικής προθεσμίας της παρ.3, και να εκδώσει απαλλακτικό βούλευμα για τους κατηγορουμένους. Έτσι όμως σε εκείνους θα έχει μείνει ενδεχομένως ο ρύπος ενός τυχόν επιβαρυντικού πορίσματος από μια πλειοψηφία της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής ελεγχόμενης από τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Η μόνη περίπτωση καταλογισμού ποινικών ευθυνών σε κάποιους από τους εμπλεκόμενους ανακύπτει εφόσον διαπιστωθεί από την περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης ότι υπήρξε όχι μόνο δωροληψία αλλά και νομιμοποίηση του προϊόντος της (ξέπλυμα βρώμικου χρήματος), μέσω υπεράκτιων εταιριών ή άλλων μεθοδεύσεων. Τούτο έχει κριθεί νομολογιακά, στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Τσοχατζόπουλου, ότι δεν συνιστά αδίκημα «κατά την άσκηση» των υπουργικών καθηκόντων, αλλά μεταγενέστερη, ανεξάρτητα τιμωρητέα πράξη. Υποστηρίζεται ακόμη από μερίδα της θεωρίας ότι η δωροδοκία δεν συνιστά αδίκημα «κατά την άσκηση» αλλά απλώς επ΄ ευκαιρία της άσκησης υπουργικών καθηκόντων, αν και κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε νομολογιακά στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου. Η διερεύνηση πάντως ποινικών αδικημάτων που δεν τελέσθηκαν κατά την άσκηση των υπουργικών καθηκόντων δεν ανήκει στη Βουλή, αλλά στα τακτικά ποινικά δικαστήρια.

Από όλα αυτά προκύπτει για μια ακόμη φορά η παθογένεια του θεσμού της ποινικής ευθύνης των υπουργών, όπως αυτός καταστρώθηκε στο άρθρο 86 του Συντάγματος με ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία κατά την αναθεώρηση του 2001. Πρόκειται περισσότερο για ασυδοσία και ατιμωρησία και λιγότερο κατά κυριολεξία για ευθύνη των υπουργών (και πρώην υπουργών).

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, οι οποίοι υπογράφουν την από 12.02.2018 πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης, διατρανώνουν ως «πολιτικά αυτονόητο» ότι το άρθρο 86 του Συντάγματος «πρέπει να αναθεωρηθεί με την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση». Αν όμως είναι έτσι, τότε ανακύπτει το ερώτημα, για ποιον λόγο στην προηγούμενη βουλευτική περίοδο (Ιανουάριος – Αύγουστος 2015) το κόμμα αυτό δεν κατέθεσε πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 86. Αν το είχε πράξει και η πρόταση είχε υπερψηφισθεί, τότε η παρούσα Βουλή θα ήταν αναθεωρητική και το άρθρο αυτό θα μπορούσε να είχε αλλάξει πριν από τα τέλη του 2015, οπότε θα συζητούσαμε σήμερα σε τελείως διαφορετική βάση. Φαίνεται πως από τα λόγια στις πράξεις υπάρχει κάποια απόσταση.

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Γραπτή ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για την αποδυνάμωση της προστασίας των ατόμων με ειδικές ανάγκες


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 15/02/2018


Γραπτή ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής της ευρωομάδας GUE/NGL Κώστας Χρυσόγονος θέτοντας το ζήτημα της αποδυνάμωσης της κοινωνικής προστασίας των ατόμων με ειδικές ανάγκες (ΑμΕΑ), ιδίως στην Ελλάδα. Ο Έλληνας ευρωβουλευτής τόνισε ότι οι υπέρμετρες περικοπές προνοιακών επιδομάτων, αναπηρικών συντάξεων και άλλων συναφών παροχών στα άτομα με ειδικές ανάγκες στο πλαίσιο εφαρμογής των προγραμμάτων προσαρμογής τα εξωθεί στην ανέχεια και την εξαθλίωση. Πρόσθετα εμπόδια δημιουργεί και ο υποβιβασμός του κατώτατου ποσοστού αναπηρίας των ατόμων αυτιστικού φάσματος σε 50% από 67%. Σε αυτό το πλαίσιο μεγάλος αριθμός ατόμων με αυτισμό θα στερηθούν του επιδόματος αναπηρίας, ενώ αναιρείται έμμεσα και η μονιμότητα της αναπηρίας τους. Την ίδια στιγμή οι υπερβολικές καθυστερήσεις στη διεκπεραίωση και εκδίκαση σχετικών υποθέσεων ατόμων με ειδικές ανάγκες από τη Δικαιοσύνη και τη Διοίκηση, που φτάνουν στα όρια της αρνησιδικίας, αλλά και καταγγελίες για αυθαίρετες και μη αντικειμενικές αποφάσεις των επιτροπών των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας καθιστούν αβίωτη την καθημερινότητα των ατόμων με ειδικές ανάγκες παραβιάζοντας θεμελιώδη δικαιώματά τους.
Υπό αυτές τις συνθήκες ο Κώστας Χρυσόγονος καλεί την Επιτροπή να απαντήσει, πώς σχεδιάζει να άρει τα παραπάνω εμπόδια και πώς προτίθεται να ενισχύσει περισσότερο τις ανωτέρω ευάλωτες ομάδες με ειδικά ευρωπαϊκά προγράμματα ή άλλους τρόπους.


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Kostas Chrysogonos (GUE/NGL)

Θέμα: Αποδυνάμωση προστασίας ατόμων με ειδικές ανάγκες

Τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑμΕΑ) οφείλουν να προστατεύονται από την ΕΕ κατά το άρθρο 34 ΧΘΔΕΕ. Παρατηρείται ωστόσο ότι σε χώρες της ΕΕ, όπως η Ελλάδα, όπου εφαρμόζονται προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής, έχουν επιβληθεί υπέρμετρες περικοπές προνοιακών επιδομάτων, αναπηρικών συντάξεων και άλλων συναφών παροχών στα ανωτέρω άτομα, με αποτέλεσμα να εξωθούνται στην ανέχεια και την εξαθλίωση. Τέτοια μέτρα αποτελούν μάλιστα προαπαιτούμενα των επικείμενων αξιολογήσεων [1]. Βάσει της νέας διάταξης για τον προσδιορισμό αναπηρίας ατόμων με αυτισμό μειώνεται αισθητά ο αριθμός των ατόμων που δικαιούται του σχετικού επιδόματος. Ενώ προηγουμένως τα άτομα αυτά χαρακτηρίζονταν με κατώτατο ποσοστό αναπηρίας 67% (από αυτό το όριο στην Ελλάδα ξεκινούν να χορηγούνται τα επιδόματα), υπό το νέο καθεστώς χαρακτηρίζονται με κατώτατο ποσοστό αναπηρίας 50%. Αυτό συνεπάγεται ότι αυτιστικά άτομα με ποσοστό αναπηρίας κάτω του 67% δε θα λαμβάνουν πλέον επίδομα αναπηρίας. Συγχρόνως, έμμεσα αναιρείται και η μονιμότητα της αναπηρίας τους [2]. Ακόμη, εντοπίζονται υπερβολικές καθυστερήσεις στη διεκπεραίωση και εκδίκαση σχετικών υποθέσεων από τη Δικαιοσύνη και τη Διοίκηση, αλλά και καταγγελίες σχετικά με την αντικειμενικότητα των αποφάσεων των επιτροπών των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας [3].

Ερωτάται η Επιτροπή:
Α. Θεωρεί ότι τα παραπάνω συνάδουν με το ευρωπαϊκό δίκαιο;
Β. Σχεδιάζει να άρει τα παραπάνω εμπόδια και να ενισχύσει περισσότερο τα ΑμΕΑ με ειδικά ευρωπαϊκά προγράμματα ή άλλους τρόπους;

________________________________________
[2] άρθρο 215 ν. 4512/2018, https://issuu.com/renak/docs/ (σελ. 22 επ.)

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Γραπτή ερώτηση του Κώστα Χρυσόγονου για τις κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και την κυπριακή ΑΟΖ


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βρυξέλλες, 14/02/2018


Με αφορμή τις κλιμακούμενες, απαράδεκτες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Κ. Χρυσόγονος κατέθεσε γραπτή ερώτηση με προτεραιότητα προς την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας Φεντερίκα Μογκερίνι. Ο Έλληνας ευρωβουλευτής τόνισε ότι η Τουρκία με τέτοιες ενέργειες απειλεί για πολλοστή φορά την ειρήνη και τη σταθερότητα της περιοχής, παραβιάζοντας κατάφωρα το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο. Στο πλαίσιο αυτό κάλεσε την Ύπατη Εκπρόσωπο να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες, προκειμένου να αναχαιτίσει την τουρκική επιθετικότητα και να διασφαλίσει την ακεραιότητα των ευρωπαϊκών συνόρων και την ειρήνη στην περιοχή πριν είναι αργά.


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης (Προτεραιότητα)
προς την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Kostas Chrysogonos (GUE/NGL)
Θέμα: Συνεχιζόμενες τουρκικές προκλήσεις στην Κύπρο και το Αιγαίο

Η Τουρκία απειλεί για μια ακόμη φορά την ειρήνη στη Μεσόγειο παραβιάζοντας κατάφωρα το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Από τις 09.02.2018 τουρκικά πολεμικά πλοία παρεμποδίζουν το πλωτό γεωτρύπανο ιταλικής εταιρίας να φθάσει στο σημείο «Σουπιά», προκειμένου να κάνει γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ [1]. Συγχρόνως, η Τουρκία φαίνεται ότι επιχειρεί να στήσει πολεμικό σκηνικό στην περιοχή των Ιμίων[2]. Στις 13.02.2018 ένδεκα τουρκικά πολεμικά πλοία περικύκλωσαν τις βραχονησίδες Ίμια εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων [2]. Επιπλέον, στις 12.02.2018 , λίγο πριν τα μεσάνυχτα το σκάφος UMUT της τουρκικής ακτοφυλακής επιχείρησε να βυθίσει σκάφος του ελληνικού Λιμενικού Σώματος εμβολίζοντας το [3]. Την ίδια μέρα τουρκικά αεροσκάφη προέβησαν σε πολλαπλές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο και του FIR Αθηνών [4]. Σε αυτό το κλίμα, ο Τούρκος πρωθυπουργός δήλωσε: «Για εμάς ό,τι είναι το Αφρίν είναι και τα δικαιώματά μας στο Αιγαίο και στην Κύπρο» [5], ενώ το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών σε επίσημη ανακοίνωσή του τονίζει ότι οι βραχονησίδες Ίμια ανήκουν στην Τουρκία [6].

Ερωτάται η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας:
Ποιες ενέργειες προτίθεται να αναλάβει, προκειμένου να αναχαιτίσει την τουρκική επιθετικότητα και να διασφαλίσει την ακεραιότητα των ευρωπαϊκών συνόρων και την ειρήνη πριν είναι αργά;

________________________________________

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Η Τουρκία ενεργεί ως διεθνής πειρατής


Η παρεμπόδιση του γεωτρύπανου ιταλικής εταιρείας, συμβεβλημένης με το Κυπριακό κράτος να πραγματοποιήσει προγραμματισμένες εργασίες στη κυπριακή υφαλοκρηπίδα, εκ μέρους ολόκληρης μοίρας πολεμικών σκαφών του τουρκικού ναυτικού αποτελεί διεθνή πειρατεία. Η Τουρκία είναι υπόλογη για τις ενέργειές της αυτές, οι οποίες καταδεικνύουν για μια ακόμα φορά την αρπακτικότητά της και την επεκτατική της διάθεση σε βάρος της Κύπρου. Η Κύπρος είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως είναι και η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αντιδράσει σε αυτές τις προκλητικές ενέργειες του καθεστώτος Ερντογάν και πρέπει επιτέλους να προχωρήσει στην επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας, όχι μόνο για τη συγκεκριμένη πειρατεία, αλλά και για μια σειρά άλλων παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου, στις οποίες επιδίδεται η Τουρκία σε όλη την περίμετρο των συνόρων της, από το Αιγαίο, ως την Κύπρο και ως την Συρία. Ήρθε η ώρα τα λόγια να γίνουν έργα.

Η τουρκική επιθετικότητα πρέπει να σταματήσει


Το σοβαρό χθεσινοβραδινό επεισόδιο στη θαλάσσια περιοχή των Ιμίων, με τον εμβολισμό σκάφους του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος από τουρκικό πολεμικό σκάφος, αποδεικνύει για μια ακόμα φορά την επιθετικότητα της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα, καθώς και την περιφρόνηση του Διεθνούς Δικαίου εκ μέρους των γειτόνων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να δείξει έμπρακτα τη συμπαράστασή της στο Κράτος - Μέλος της, το οποίο υφίσταται παρενόχληση από την Τουρκία και τούτο πρέπει να μετουσιωθεί σε συγκεκριμένες ενέργειες με επιπτώσεις στις ευρω-τουρκικές σχέσεις. Για τον λόγο αυτό καταθέτω, σήμερα κιόλας, επίκαιρη ερώτηση προς την Κομισιόν επισημαίνοντας το ασύμβατο της συμπεριφοράς της Τουρκίας, προς τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η τουρκική επιθετικότητα πρέπει να σταματήσει.